Kasztan drzewo

Drzewo kasztana ma liście zielone, dłoniaste. Kwiaty grzbieciste, zebrane w wielokwiatowe, stożkowate kwiatostany. Owocem jest torebka gładka lub kolczasta, pękająca. Nasieniem jest brązowy kasztan. Kwitnie w maju.

 

 

 

Od dawna sadzony w Polsce w parkach, alejach i przy ulicach. Do Polski sprowadzony z Wiednia w 1576 roku, stał się pospolity, wymaga miejsc nasłonecznionych, osłoniętych. Gatunek cechuje się dużą mrozoodpornością, żyje przeciętnie około 200 lat. Występuje wiele odmian ozdobnych o różowych i czerwonych kwiatach.

Zawiera: flawonoidy, saponiny, witaminę K , sole mineralne, karotenoidy

Działanie: uszczelniające ściany naczyń włosowatych, zmniejszające kruchość i przywracające elastyczność naczyń krwionośnych, wzmacniające odporność

Stosowanie:

Po sto gramów kory kasztanowca, ziela serdecznika (tysięcznika) i ziela krwawnika, po pięćdziesiąt gramów ziela ruty, ziela rdestu ptasiego, kwiatów słonecznika, liści melisy i owoców kminku dobrze wymieszać. Łyżeczkę do herbaty mieszanki zaparzyć szklanką wrzątku. Parzyć pod przykryciem dwadzieścia pięć minut. Przecedzić przez sitko.
Pić przy miażdżycy naczyń szklankę ciepłego naparu trzy razy dziennie między posiłkami.

Dwie łyżki stołowe świeżych lub suchych liści zalać szklanką przegotowanej wody o temperaturze pokojowej, przykryć i odstawić na sześć do ośmiu godzin w ciemne miejsce. Przecedzić przez sitko.
Pić przy żylakach, reumatyzmie, krwawej biegunce, krwiomoczu, zapaleniu nerek, kamicy moczowej, nadmiernym miesiączkowaniu, krwotokach z nosa, chorobach wątroby po trzy łyżki stołowe cztery do sześciu razy dziennie.

Po łyżce stołowej liścia i kwiatu kasztanowca, ziela glistnika, siemienia lnianego, korzenia babki, korzenia żywokostu, ziela krwawnika lub kwiatu rumianku, ziela tobołka lub tasznika. Wymieszać. Trzy łyżki mieszanki zalać dwiema szklankami wody i zagotować. Odstawić na trzydzieści minut. Przecedzić przez sitko.
Pić przy zaparciach, żylakach odbytu, niestrawnościach, zaburzeniach trawiennych, biegunkach, chorobie wrzodowej, wzdęciach, otyłości dwa do trzech razy dziennie po pół szklanki.

 

opr. jeremiasz o.

Żródło: Leonard de Verdmon Jacques, „Kuracja roślinna”, Wydawnictwo M. Arcta, Warszawa, 1936.