Bergenia grubolistna

Bergenia grubolistna (Bergenia crassifolia (L.) ta wieloletnia roślina jest często uprawiana jako dekoracyjny kwiat na klombach i ogródkach skalnych. Ojczyzną jej są tak naprawdę – góry w regionie Syberii i Azji Środkowej.

 

 

 

Wysokość rośliny jest niewielka, razem z kwiatami rośnie do 50 cm, liście Bergeni są popularne w medycynie tradycyjnej a im starsze tym więcej składników odżywczych mają. Liście Bergeni nie wysychają zimą, pozostając zielone.

Składniki:

polifenole, dekstryna, kwas elagowy, hydrochinon, karoten, kwas askorbinowy, garbniki, glukozyd, bergenina, cukier, dekstryna, glukozyd, arbutyna, kwas galusowy, hydrochinon, skrobia, cukry, fitoncydy, pierwiastki śladowe (mangan, żelazo i miedź).

Wskazania:

Bergenia ma właściwości ściągające, przeciwzapalne, moczopędne i antyseptyczne, jest stosowana w chorobach przewodu pokarmowego (biegunka, zapalenie okrężnicy), chorobach gardła i jamy ustnej, przy gorączce i bólach głowy, w gruźlicy i zapaleniu płuc, w reumatyzmie stawowym, do gojenia się ran podczas niezakaźnego zapalenia jelita grubego, zapalenie jelit, płukanie jamy ustnej i dziąseł, erozja szyjki macicy, krwawienie i włókniakoma, nudności i wymioty, w leczeniu tłustego łojotoku w skórze twarzy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, infekcje dróg moczowych, na dyzenterię, dur brzuszny i prątki jelitowe, obniża ciśnienie krwi i zwiększa częstość akcji serca.

Zastosowanie:

w postaci wywaru -1 łyżka pokruszonych kłączy zalać szklanką wody, gotować przez 20 minut. 1-2 łyżki stołowe 3 razy dziennie przed posiłkami.

Zbiór:

Zbiera się korzenie i liście Bergeni. Liście – w czerwcu, lipcu a korzenie – późną jesienią.

 

opr: jeremiasz o.

Żródło: medicplants.blogspot.com