...

Goryczka żółta ma grube, krótkie, wielogłowe kłącze, na którym widoczne są ślady po zmarłych lisach. Kłącze stopniowo przechodzi do korzenia. Trzon nierozgałęziony, cylindryczny, pusty. Liście, do 30 cm długości i do 15 cm szerokości, skórzaste, gołe. Kwiaty na długich szypułkach zebrane od 3-11 w górnej części łodygi na długich szypułkach w postaci gęstego okółka w kątach liści.. Owoce to wieloziarniste wydłużone torebki. Nasiona są płaskie. skrzydlate, ciemnobrązowe. Kwitnie w lipcu – sierpniu. Owoce dojrzewają we wrześniu – październiku.

 

 

Żółta goryczka rośnie w Azji Mniejszej, w Europie Środkowej i Południowej w górach. Rośnie na połoninach, w rzadkich zaroślach krzewów górskich (olsza zielona, ​​szyszka górska, jałowiec syberyjski) i krzewów (borówka czarna, borówka czarna, jagoda), lekkich drzew leśnych. Dość rzadka roślina. Występują pojedyncze instancje i grupy, rzadziej zarośla do kilku hektarów.

Do celów terapeutycznych używa się kłącza z korzeniami.

Skład chemiczny

Korzenie i kłącza żółtej goryczki zawierają gorzką gentiikopikinę, alkaloid goryczkowy, substancje pektynowe, olejki eteryczne i kwas askorbinowy.

Działanie i zastosowanie

Używano korzeni w medycynie do zaostrzenia apetytu i poprawy czynności narządów trawiennych, a także środka żółciopędnego.

W medycynie natywnej i fitoterapii goryczka żółta jest stosowana głównie jako niezbędny lek dla różnych rodzajów chorób żołądka. Była również używana z powodu chorób wątroby i pęcherzyka żółciowego. Napar z korzenia tej rośliny leczniczej został użyty do wydalenia i zapobiegania pasożytom jelitowym oraz jako środek przeciwgorączkowy.

W ukraińskiej i rosyjskiej praktyce leczenia ludowego goryczka goryczka była podawana chorym na reumatyzm, artretyzm i dnę, a także poprawiała apetyt osób ciężko chorych. Odwar z korzeni tej rośliny pił, poprawiając jelit, zaparcia, a także jelitowe choroby zakaźne.

Używamy korzeni i kłącza żółtej goryczki, aby pobudzić apetyt, aby poprawić jelito jako środek żółciopędny.

opracowanie: jeremiasz o.

Żródło: www.fitoterapij.com

 

    Substancje goryczkowe zawarte w korzeniu drażnią kubki smakowe na języku, pobudzają wydzielanie soków żołądkowych, śliny, żółci, przy czym działanie to jest tym silniejsze, im bardziej chory jest układ pokarmowy. Pomaga przy nadkwasocie i niedokwasocie, braku apetytu, zaburzeniach trawienia, działa też ogólnie wzmacniająco na organizm. Używa się jej przed jedzeniem, w postaci odwaru lub spirytusowej nalewki, można też spożywać mielone korzenie (w ilości nie większej, niż na czubku noża). Często wchodzi w skład różnych mieszanek ziołowych i lekarstw. Preparaty z goryczki nie mogą być używane przez cierpiących na chorobę wrzodową żołądka.

 

Cytat z: pl.wikipedia.org

Optimized by Seraphinite Accelerator
Turns on site high speed to be attractive for people and search engines.